รัก แม่ แต่ ไม่ แสดง ออก นี่ สิ่ง นี้ มัน คือ แบบ แต่ ละ ความ คิด ที่ เข้า มา ใน หัว นี่ แบ แทง เข้า มา ใน ใจ เลย นะ ครับ คือ ดู แล แม่ จริง หา เงิน จริง ซัพพอร์ต เลี้ยง ดู ใน ครอบครัว จริง แต่ สิ่ง ที่ มัน ขาด ไป คือ 1 การ ใส่ ใจ เรา อาจ จะ โทร คุย กับ แม่ บ้าง ก็ จะ โทร คุย กัน บ้าง อะไร บ้าง แต่ ผม เป็น ลูก ผู้ ชาย อ่ะ ไม่ ค่อย คุย เป็น คน ที่ ไม่ ค่อย ชอบ คุย โทรศัพท์ นะ ไม่ ค่อย ชอบ คุย ก็ จะ แบบ ว่า ชอบ แบบ ว่า อ่า ไป โฟกัส งาน บ้าง โฟกัส เวลา อื่น โฟกัส คน อื่น ๆ แล้ว อะไร อย่าง เงี้ย เอ้ย เ ก็ รัก แม่ พอ พอ เคลียร์ พอ เคลียร์ ช็อต
ประเด็น นี้ ออก พยาย เสร็จ ปุ๊บ ใช่ มั้ย เรื่อง ใหม่ แวบ เข้า มา อีก ตอน แม่ อยู่ ไม่ ค่อย ได้ พา แม่ ออก ไป เที่ยว นะ ครับ เออ ไม่ ค่อย ได้ พา ออก ไป ไหน มา ไหน นะ ครับ ผม ก็ คิด ใน ใจ ตอน ที่ ผม ไม่ ได้ มี หนี้ สิน ผม ก็ พา แม่ ไป เที่ยว บ้าง อะไร บ้าง แต่ พอ เจอ วัน ที่ มา เจอ ภาระ หนี้ สิน นะ ครับ ผม อ่า ผม ก็ ไม่ ค่อย ได้ พา แม่ ไป เที่ยว นะ ครับ ก็ วัน ที่ อ่าน ไม่ มี หนี้ สิน เยอะ >> สวัสดี พี่ เพชร อีก ที ครับ สวัสดี ครับ พี่ ครับ พี่ หวัดดี ครับ เจอ ครับ พี่ เพชร ครับ หวัดดี ครับ พี่ [เสียงสูดหายใจ] ผม ก็ คิด ว่า ตอน ผม มี
หนี้ ผม ก็ นะ ครับ ผม อาจ จะ ไม่ มี เวลา ผม อาจ จะ บก พร่อง ที่ ไม่ ได้ พา คุณ แม่ ไป เที่ยว นะ ครับ ก็ จะ ให้ แม่ เนี่ย อยู่ บ้าน เพราะ ว่า เดีย เ่ะ ดู แล หลัง บ้าน อยู่ นะ ครับ อ่า แต่ แม่ ก็ เรา ก็ คิด ว่า แม่ เรา ก็ อยาก จะ ไป นู่น ไป นี่ บ้าง นะ แต่ เรา ไม่ ได้ พา ไป ไม่ ได้ พา ท่าน ไป นะ ครับ แต่ ก็ ที่ บ้าน ดู แล ไม่ มี ไม่ มี ไม่ มี ตก หล่น นะ เพราะ เดีย ก็ คอย หา ข้าว หา ปลา หา อะไร อยาก กิน อะไร เพราะ ว่า จะ คุย กับ แม่ เสมอ ว่า แม่ ถ้า แม่ อยาก กิน อะไร แม่ บอก นะ แม่ บอก กับ เดีย เลย ที่ บ้าน
เนี่ย จะ กิน อะไร บอก อย่าง เดียว เดี๋ยว มี คน หา ให้ อ่า อ่ะ ผม จะ เป็น แบบ นี้ คือ ไม่ อยาก กิน อะไร ขอ แค่ บอก อย่าง เดียว ไม่ ต้อง คิด อะไร อยู่ บ้าน เฉย ๆ นะ ครับ ฟิว เรา จะ เป็น ประมาณ นะ ครับ อ่า นั่น แหละ นะ ครับ แล้ว ก็ โอ้โห วัน ที่ แม่ เสีย คิด หลาย เรื่อง แล้ว ก็ คิด คิด ไป พอ จบ เรื่อง แม่ เสร็จ ปุ๊บ พอ คิด เรื่อง แม่ เสร็จ ปุ๊บ ก็ มา วน รูบ กลับ มา คิด เรื่อง แล้ว เอา เวลา ไป ทำ อะไร หมด นะ ครับ ผม เอา เวลา เรา ก็ ต้อง เอา เวลา ไป หา เงิน หา เงิน บ้าง ไป นะ ครับ โฟกัส กับ งาน มาก เกิน ไป นะ ครับ อ่า แล้ว ก็ เอา เวลา ไม่
ได้ โฟกัส กับ ที่ บ้าน เลย นะ ครับ ตอน นั้น เอ่อ มัน อู้ หูย ผม สู้ กับ ความ คิด ตัว เอง ประมาณ 3 คืน น่ะ ถาม ถาม เดีย ดิ ผม ไม่ ได้ นอน จริง ๆ อ่ะ เอ่อ จน เมื่อ วาน เนี้ย ผม ยัง ไม่ ได้ นอน เลย นะ เมื่อ วาน เนี้ย ตอน ที่ เรา ออก จาก โรง พยา ธนบุรี ใช่ มั้ >> อื >> อ่า >> คืน ไม่ ได้ นอน เลย >> ไม่ นอน อ่ะ >> แล้ว เดียร์ หลับ ๆ ตื่น แบบ ไม่ กล้า ให้ เข้า ห้อง น้ำ คน เดียว ไง เพราะ ว่า แต่ เดียร์ เป็น คน รู้ สึก ตัว ง่าย พอ อ่าน ขยับ ปุ๊บ เดีย ลุก อ่าน ขยับ ปุ๊บ เดีย จะ ลุก >> อัน นั้น คือ วัน ที่ 2 ที่ 3 นะ ครับ แต่ วัน
แรก ที่ แม่ ผม เสีย จะ วัน ที่ 1 2 3 เนี่ย ผม ไม่ นอน เลย ครับ >> อ ไม่ นอน เลย ใช่ >> ผม นอน ไม่ ได้ นะ ผม นอน ไม่ ได้ >> กลับ มา บ้าน ตอน 18:00 น. อื >> เดีย ต้อง เปิด ดนตรี บำบัด ให้ ฟัง >> แล้ว ก็ นอน เกา หัว เกา หลัง นวด ขา ให้ อั๋น อั๋น >> อั๋น น่ะ แล้วแล้ว ตอน ที่ เดีย นั่ง นวด เ ก็ บอก ว่า มา นอน สิ เดีย บอก ไม่ เป็น ไร เดี๋ยว นวด ให้ แล้ว ก็ เปิด ดนตรี บำบัด แล้ว ก็ พูด ว่า จิต เรา อยู่ ตรง นี้ คือ ต คือ ตอน นั้น น่ะ เดีย คือ แบบ อยาก ช่วย ให้ อั๋น หลับ เดีย บอก ว่า กำหนด จิต ใจ ตัว เอง นะ >> ว่า ตอน นี้ ให้ ให้ เรา นอน ให้ อะไร พี่ เชื่อ
มั้ย >> พอ เดี๋ จะ พูด ประโยค พวก เนี้ย คือ เดีย รู้ ว่า เา ชอบ ฟัง ธรรมะ ไง ชอบ ฟัง อะไร คำ พูด ที่ มัน ทำ ให้ สบาย ใจ เพราะ อ่าน เขา จะ เป็น คน ที่ รู้ สึก ง่าย >> อือ >> พอ หนู พูด ปุ๊บ พี่ เ้า หลับ >> อื >> แต่ ก่อน หลับ ตอน 10:00 น. เพราะ หนู มา นึก ได้ ตอน 10:00 น. ว่า เออ เดีย จะ ลอง พูด แบบ นี้ เค้า หลับ จริง พี่ แต่ ก่อน จะ แต่ ก่อน จะ หลับ อ่ะ เค้า จะ พูด พวก ประโยค แบบ ที่ เขา รู้ สึก ผิด แบบ ซ้ำ ๆ ว่า >> อื >> สงสาร แม่ เนาะ แล้ว แต่ ละ คำ ก่อน จะ พูด ได้ อ่ะ สงสาร แม่ เนาะ แบบ สะอึก อยู่ กับ ตัว เอง อ่ะ
เหมือน แบบ สั่น น่ะ แบบ ตอน ตรง นั้น ตอน ตรง นี้ คิด มา หมด เดีย ก็ เลย บอก ว่า อย่า ไป คิด เลย คิด ซะ ว่า ตัว เอง เป็น คน ที่ มี บุญ มาก นะ ยัง นอน หลับ ยัง ไม่ หลับ เลย หมอ ฉีด ให้ >> พอ >> ที เนี้ย ผม อ่ะ ผม ก็ เลย ผม คิด เรื่อง แม่ มา 3 วัน 4 วัน นอน ไม่ หลับ แต่ ว่า คิด ไป คิด มา นะ ครับ ก็ คิด นะ ครับ ใน มุม ของ ความ เป็น ลูก ที่ เป็น ลูก คน เดียว ที่ ดู แล แม่ เนี่ย นะ ครับ >> อื ก็ จะ รู้ สึก ดี >> ไอ้ เค้า เรียก มุม ที่ เรา ทำ ความ ดี หรือ มุม ที่ เรา ดู แล แม่ เรา เนี่ย หรือ มุม ที่ เรา รัก แม่ ถึง เรา จะ ไม่ ได้ แสดง ออก แต่ แม่ เรา รู้ นะ ครับ
แม่ เรา รู้ แล้ว ตัว ผม รู้ นะ ครับ มัน เลย ทำ ให้ ผม เนี่ย ดึง สติ ตัว เอง กลับ มา [เสียงสูดหายใจ] นะ ครับ แต่ ก็ เสีย ใจ เสีย ใจ เสีย ใจ ที่ ที่ ที่ แม่ จาก ไป ใน วัน ที่ เรา ยัง ไม่ ประสบ ความ สำเร็จ เลย นะ ครับ แต่ ก็ จาก ไป ตอน ที่ ท่าน อายุ 621 ผม คิด ว่า แม่ ผม เนี่ย ท่าน หมด อายุ ไข ด้วย อาจ จะ หมด หมด กรรม ของ จริง นะ ครับ ก็ คือ ก็ คือ ผม เป็น คน ที่ เชื่อ เรื่อง นึง คือ คน เรา เกิด มา เนี่ย โชค ชะตา ฟ้า ลิขิต ไว้ หมด แล้ว นะ ครับ ผม เชื่อ ว่า แม่ ผม เสีย เนี่ย คือ แม่ ผม เนี่ย ท่าน หมด กรรม จริง ๆ ก็ คือ ก็ คือ หมด เวร หมด กรรม อ่ะ
คือ อายุ ไข ท่าน มี แค่ เนี้ย นะ ครับ เพราะ อะไร รู้ มั้ย เพราะ ว่า คุณ ย่า เนี่ย ย่า ผม เนี่ย ย่า ผม เนี่ย ชื่อ คุณ คุณ ไอ้ ยาย เป่า ต้อง เรียก ยาย ดิ ยาย >> อื ยาย >> แม่ ของ แม่ ของ แม่ แม่ ผม เนี่ย จะ เป็น คน ที่ รัก แม่ มาก จะ เป็น รัก เป็น คน ที่ รัก แม่ ตัว เอง มาก แม่ ผม เนี่ย ชื่อ คุณ ยาย นิพภา จรัญญานนท์ นะ ครับ แม่ ผม จะ จะ ชอบ เล่า เรื่อง ของ แม่ ตัว เอง เนี่ย ให้ ผม ฟัง ฟัง ก็ คือ จะ ชอบ เล่า เล่า เล่า วน ไป วน มา วน ไป วน มา เพราะ แม่ ผม ท่าน เป็น ผู้ ป่วย ใบ โพร่า แต่ ผม ฟัง แล้ว ฟัง อีก ผม ก็ ฟัง
เรื่อย ๆ อ่ะ นะ ก็ ฟัง แก ก็ จะ เล่า ให้ ฟัง ว่า เนี่ย เนี่ย [เสียงถอนหายใจ] คุณ ยาย นะ คุณ แม่ ของ แม่ เนี่ย ชอบ กิน ผัด ซีอิ๊ว นะ ชอบ กิน นี้ จะ เล่า ให้ ฟัง บ่อย ๆ ใช่ มั้ย ผม ก็ ฟัง ก็ ฟัง เพราะ แม่ ผม เนี่ย เป็น คน รัก แม่ ของ ตัว เอง มาก ก็ เป็น ลูก กตัญญู เหมือน กัน นะ ครับ แล้ว แม่ ผม ก็ มา เล่า ต่อ ให้ ผม ฟัง อีก ที นึง ผม ก็ ฟัง แก ก็ ฟัง แก ก็ เล่า แก ก็ เล่า เรื่อง เดิม ๆ อ่ะ ผม ก็ รับ ฟัง ฟัง เพื่อ ให้ แก สบาย ใจ เพราะ ว่า แม่ ผม เป็น คน ที่ รัก แม่ ของ ตัว เอง มาก นะ ครับ ผม ก็ ฟัง แล้ว ก็ [เสียงถอนหายใจ]
คุณ คุณ ยาย เนี่ย ก็ คือ แม่ ของ แม่ เนี่ย จาก ไป ด้วย โรค หัว ใจ วาย เฉียบ พัน อายุ ประมาณ 50 กว่า [เสียงถอนหายใจ] ๆ อ่า คุณ ยาย คุณ ยาย ผม ก็ คือ คุณ แม่ ของ แม่ ผม เนี่ย ชื่อ คุณ ยาย นิพพา จรัญญานนท์ จาก ไป ด้วย โรค หัว ใจ วาย เฉียบ พันธ์ เนี่ย ตอน อายุ 50 กว่า เท่า กับ แม่ ของ แม่ เนี่ย เสีย ตอน อายุ 50 กว่า แล้ว ผม ก็ กลับ ไป ดู คุณ ตา บ้าง คุณ ตา ก็ คือ พ่อ ของ แม่ พ่อ ของ แม่ เนี่ย ชื่อ คุณ ตา อานันท์ จรัญญานนท์ คุณ ตา ผม เนี่ย จาก ไป ตอน อายุ 70 กว่า ถ้า ว่า แม่ ผม เนี่ย อยู่ ตรง กลาง นะ ครับ ผม อ่า ยาย เนี่ย เสีย ตอน 50 กว่า แม่
เนี่ย เสีย 60 กว่า ตา เนี่ย เสีย ตอน 70 กว่า ก็ เท่า กับ ว่า แม่ เนี่ย เสีย อยู่ ตรง กลาง กึ่ง กลาง พอ ดี แสดง ว่า ทุก คน จาก ไป เนี่ย นะ อยู่ ใน อยู่ ใน อยู่ ใน เวท อ่า นะ ครับ เค้า เรียก ว่า อยู่ ใน อายุ >> พอ ดี >> อ่า แต่ ว่า คน ที่ ยัง อยู่ ก็ ยัง อยู่ นะ >> อื >> ญาติ พี่ น้อง ที่ ยัง อยู่ ก็ คือ ป้า ลุง อะไร ก็ ยัง อยู่ ตอน นี้ ก็ ยัง มี ญาติ ฝั่ง แม่ ก็ ยัง มี ลุง ลุง ซึ่ง อยู่ หรือ เปล่า อัน นี้ ก็ ไม่ รู้ นะ อีก 2 ท่าน นะ ครับ แล้ว ก็ มี อ่ะ อ่า ป้า ป้า พี่ สาว ของ แม่ เนี่ย ยัง อยู่ แน่ ๆ นะ คน นึง นะ ครับ
น่า จะ ประมาณ 62 นะ ครับ อ
